Bazen yanlışlar yaparız!..
Tıpkı herkes gibi.
Bir anda yaylım ateşine tutuluruz, neden?
Çünkü empati yapmayı bilmiyoruz,
Ön yargımızı kıramıyoruz.
Gördüğümüz,duyduğumuz her şeye sadece kendi penceremizden bakıp
Acaba mı? diye düşünmüyoruz;
Hata yapanları kaldırıp atıyoruz!..
Oysa sorgulamayı bilmiyoruz.
Amacımız nedir?
Kaybetmek mi? Yoksa kazanmak mı?
Çıkarlarımız uğruna,
Birbirimizi harcıyoruz!..
Peki amaç ne?
Biz olmak mı yoksa
Ben mi?
KİBİR!..
En ölümcül hastalıktır;
Tıpkı zehirli sarmaşık gibi,
Sımsıkı sarar etrafını,boğar!..
Yapayalnız kalmaktır;
Arda kalan!..
Kibir
